انتخاب سردبیرخودمانی

جهل مرکب

با جهل مرکبی‌ها نباید بحث کرد که خود قرآن یادمان داده است: اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما!

توی مترو قرآن کوچکم را می‌خواندم. جوانی حدودا سی‌ساله با تیپ رسمی که کتش را روی دستش انداخته بود و کیفی شبیه کیف وکلای دادگستری در دست داشت و طبق عادت امروزی ها هندزفری در گوشش بود، کنارم نشست. صدای موزیک هندزفری‌اش را من هم می‌شنیدم… هنوز جابجا نشده بود که چشمش به قرآن من افتاد… با صدای بلند گفت: این چیه می‌خونی؟ اقلا فارسی‌اش را بخوان که بفهمی…
احساس کردم خیلی سرخوش است! مثل کسی که تازه کار پیدا کرده یا اینکه یک اتفاق خوشحال‌کننده دیگری برایش پیش آمده باشد…
ترجیح دادم حتی سر بلند نکنم چه برسد به اینکه بخواهم جوابش بدهم.
دقایقی گذشت به مردی میانسال که روبرویش ایستاده بود گفت: به این آقا می‌گویم قرآن را فارسی بخوان که بفهمی؛ نه اینکه عربی بلغور کنی…
گفتم: از کجا می‌دانید من عربی بلد نیستم؟ من عربی را از فارسی تو بهتر می‌فهمم و صحبت می‌کنم.
این را گفتم و منتظر جوابش نشدم و دوباره سرم را روی قرآن انداختم و شروع کردم به خواندن… طرف که دید به کاه‌دان زده، رو کرد به همان مرد ایستاده و گفت: آخه این رسم ایرانی‌هاست که قرآن را نمی‌فهمند و برای ثوابش می‌خوانند, من هم از باب امر به معروف و نهی از منکر گوشزد می‌کنم تا در جهل مرکب به سر نبرند.
می‌خواستم با او صحبت کنم اما معلوم بود که از این دست روشنفکرهایی است که تازه به نان و نوایی رسیده و سرمست‌تر از آن است که از نورانیت کلام الهی چیزی درک کند…
آمدم بگویم اگر کسی کتاب انگلیسی مطالعه می‌کرد باز هم همین حرف را به او می‌زدی؟ دیدم با جهل مرکبی‌ها نباید بحث کرد که خود قرآن یادمان داده است: اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما!

سید محمدرضا واحدی

برچسب ها

سید محمدرضا واحدی

تهران.. بیروت.. دمشق دانش آموخته حوزه ودانشگاه، روزنامه نگار، نویسنده، مترجم، شاعر و کارشناس فرهنگی.. مشاوره و هم اندیشی با جوانان

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن